07-06-10

Maandag 10 mei 2010

Onze derde ochtend begon een keertje zonder fotogenieke zonsopgang maar aan de ontbijttafel stond ons opnieuw een tekstje van de dag te wachten :

Vakantie is genieten van een wandeling in het bos

Vakantie is genieten van de prille ochtendzon

Vakantie is genieten van de mensen rondom mij

Vakantie is genieten van een drankje op een terras

Vakantie is gewoon … genieten

Na het uitgebreide ontbijt waren de wolken echter grotendeels weggetrokken en kregen we opnieuw een briefing op het terras onder een stralend blauwe lucht.

Deze keer ging de uitstap naar de hogere regionen van het eiland Madeira. Via langzaam klimmende en kronkelende baantjes ging het richting Pico Arieiro. Ons konvooi geraakte echter in 2 gesneden waarbij onze pastoor-chauffeur achter een eindeloos trage rode vrachtwagen terecht kwam. Geduld is een schone gave, voor de ene al meer dan voor de andere, en dus werd het wachten voor de 2 eerste chauffeurs op nummer 3 die er uiteindelijk na een verwarrende tweesprong toch in slaagde om de kop bij te halen.

Eénmaal de top van de Pico do Arieiro in zicht, die zich op 1818 meter boven de zeespiegel bevindt en daarmee de derde hoogste top van Madeira is, kwamen we aan op een steile parking waarbij menig reiziger bij het uitstappen enkele passen achteruit diende te zetten en zich wat ijl in het hoofdje voelde. Tot ontgoocheling van de reisleiding was de grandioze cafetaria met uitzichtpunt en winkel één bouwwerf geworden en vervangen door enkele prefab barakken. Zij die liever een verfrissing namen in de alternatieve werfcafetaria lieten het echter niet aan hun hart komen en genoten, alvorens zich te installeren, van enkele vergezichten waarbij wolken hier en daar verstoppertje schenen te spelen tussen de verschillende hoge pieken. De temperatuur op deze hoogte was ondertussen om en bij de 10 graden en een moedige groep van de reizigers ondernam, elk op z’n eigen tempo, een wandeltocht over talrijke trappen op en af naar verdere uitzichtbalkons. Vele oh’s en ah’s hingen in de lucht door de spectaculaire uitzichten die zich rondom ons boden en ook werd er intens genoten van de indrukwekkende stilte die op vele plekken heerste. Gelukkig waren er onderweg ook vele bankjes waarop een halt kon gehouden worden om te genieten of om even uit te blazen, want wie eerst een bergaf doet, moet die helaas ook weer op daarna.

decoration

decoration

Ondertussen begonnen de wolken stilletjes aan bezit te nemen van het uitzicht en de hoogte, wat het nog spectaculairder en eigenlijk ook een beetje sprookjesachtig begon te maken. Pastoor Dirk waagde zich, in gezelschap van z’n onafscheidelijke Pigou, deze keer strak aan de leiband, naar een verder punt waar de totale stilte hem tot volledige rust kon brengen. De meesten zullen het er waarschijnlijk wel mee eens zijn dat Gods prachtige natuur op die plaats in z’n volle glorie te aanschouwen was. Een klein uurtje later smolten de 2 groepen opnieuw samen in de cafetaria waar er uitgebreid op verhaal gekomen werd en prioritair de dorst gelest werd na deze voor sommigen toch wel zware inspanning. Ook Pigou had er in één van de busjes nood aan eventjes een klein uiltje te vangen in afwachting dat de meute de voertuigen weer in bezit zou nemen.

decoration

Tegen één uur kwamen we dan terecht in Ribeiro Frio dat in een bosrijk gebied ligt en letterlijk “koude rivier” betekent. Dit piepkleine dorpje is bekend om z’n forellenkwekerij waarbij je de vissen bijna letterlijk ziet groeien in de verschillende naast elkaar liggende vijvers. De wolken waren toen al een stuk compacter geworden en af en toe begonnen er ook regendruppels uit te vallen. Er werd uitgebreid en gezellig getafeld. Enkele moedigen lieten zich door de regen niet klein krijgen en bezochten daarna nog de kwekerij.

Aangezien er al drie lange dagen achter ons lagen en de regen een beetje spelbreker werd, besloten we om naar het hotel terug te keren zodat er kon gerust of door een enkeling gezwommen worden. Na deze verkwikkende activiteiten werd er in de aanloop naar het avondmaal in de hotelbar een aperitief genuttigd, met de kaarten gespeeld, gezellig gebabbeld of werden kaartjes geschreven, … Na de 2 vorige avonden buitenshuis gegeten te hebben, deed het velen plezier om opnieuw van de hotelkeuken te proeven: een maaltijdsoep, vis of vlees zoals op voorhand gekozen, afgesloten met een dessert.

decoration

Voor de eerste keer tijdens de reis waren er daarna de gewone avondactiviteiten van weleer: kaarten, rummicub spelen of zelfs een danspasje wagen. Pigou had nog recht op een knuffel van Rosa.

18:52 Gepost door Stridje in Reizen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.