07-06-10

Vrijdag 7 mei 2010

Na een eerste poging drie weken eerder waarbij een aswolk helaas roet in het eten gooide, stonden er aan de kerk van het Heilig Hart deze keer 26 blijgezinde en gemotiveerde bedevaarders- reizigers van de verschillende parochies paraat om met een nachtelijke trip naar Zaventem de reis naar Madeira aan te vangen. Eentje had door ziekte helaas op het laatste nippertje moeten afhaken.

Na een voorspoedige busrit ontstond er op het moment van inchecken lichte paniek : onze geestelijke vader Dirk sloeg alle kleuren uit van de regenboog tot dit eindigde bij krijtwit - z’n identiteitskaart was spoorloos. Gelukkig maar dat de reis naar een EU-land ging waarbij ook het rijbewijs geldig is. Eind goed, al goed, we konden doorgaan en ook onze mascotte Pigou was niet over z’n 6 kilo gegaan door het strenge dieet van de laatste dagen. De aangevraagde assistentie voor 6 medereizigers zorgde voor een vlot vervoer doorheen de lange gangen van de luchthaven en na het passeren van een norse hostess aan de gate kwamen we terecht temidden van uitermate (hond)vriendelijke stewards. Rond half zeven stegen we op en eens we op kruishoogte waren, kregen we allemaal een klein ontbijt geserveerd dat deugd deed na het vroege opstaan. Tijdens de vlucht ontvingen de bedevaarders van de reisleiding ook een zeer verzorgde, kleurrijk ingebonden brochure die wederom gesmaakt en druk doorbladerd werd. De tijd op de vlucht van ongeveer 3,5 uren die de 2666 km tussen Brussel en Madeira moest overbruggen, werd gevuld met wat rondlopen, keuvelen, de brochure doornemen, … doch de meesten gaven er de voorkeur aan om een uiltje te knappen.

decoration

decoration

Tegen 9 uur plaatselijke tijd (Portugal en Madeira lopen een uurtje achter op de rest van Europa) konden we probleemloos landen op één van de kortste landingsbanen van Europa. Opnieuw zorgde de assistentie voor een feilloze lift naar de begane rond. Eén van de andere reizigers vond het echter nodig om in de voetsporen van de paus de grond te kussen bij haar aankomst. Op de bagagebanden had iedereen snel z’n valies te pakken. De tijd die we daar echter gewonnen hadden, verloren we helaas door een misverstand met de verhuurfirma van onze busjes. Bleek dat ze het landingsuur (arrival at 09.05) aanzien hadden als nieuwe datum zodat er maar 2 van de 3 busjes klaarstonden. Na heel wat enerverend heen en weer gebel door deze dames kregen we uiteindelijk 2 busjes en 2 personenwagens ter beschikking met de belofte dat er zo spoedig mogelijk voor een derde busje zou worden gezorgd. Gelukkig maar dat er 4 chauffeurs aanwezig waren.

Om 11 uur konden we dan toch op weg gaan en een eerste stop was voorzien in Garajau aan het indrukwekkende Cristo Rei beeld dat pal aan de oceaan ligt. Het is gemaakt naar gelijkenis met het beeld in Rio de Janeiro (doch wel stukken kleiner) en ook in Lissabon staat een gelijkaardig beeld. Tijd voor een eerste groepsfoto door een bereidwillige Duitse toerist. Motregen en wind speelden ons wat parten toen we op een terras een stuk taart met koffie wilden binnenspelen maar de sfeer zat erin en in de verte zagen we de zon schijnen.

decoration

Enkele kilometers verder werd er een halt gehouden op de Ponta de São Lourenço. De zon was hier volop van de partij, een stevige warme bries eveneens, maar de steile uitzichten op de Atlantische Oceaan waren adembenemend mooi. Hier begint immers een natuurreservaat waar vulkanische rotsformaties het landschap overheersen en de kleur rood de boventoon voert. We werden er een beetje stil van.

decoration

Na onnoemelijk veel tunnels, heel wat bergop en bergaf kwamen we door een bocht bij iets wat wel een smurfendorp leek, met 25 witgekalkte ronde kabouterhuisjes en rode puntdaken temidden van een tuin. De reacties van de toekomstige bewoners van dit verblijf gingen van ah, oh tot leuk en wijs. Er werd uitgepakt, geknabbeld, verkend of gerust en tegen kwart na 5 werden we verwacht voor een aperitiefje vanwege de reisleiding. Het glaasje Maderawijn ging gezwind binnen.

decoration

In het kerkje van São Jorge wachtte ons een nooit gezien warm bloemenonthaal door de plaatselijke bevolking die met hun priester Abraham present was om samen met ons eucharistie te vieren. Met Dirk als voorganger en Abraham die in het Portugees het evangelie las, was de verbroedering een feit. Pastoor Dirk sprak in het Frans een dankwoordje uit voor dit wel heel erg warme onthaal en er werd afgesloten met een Ave di Fatima.

Tegen half 8 werd in het hotel een copieus avondmaal geserveerd waarbij er keuze was uit biftek of gefrituurde espada (zwartedegenvis), voorafgegaan door een groentensoep. Lekkere passievruchtpudding sloot de maaltijd af. Er was nog tijd voor een schitterende zonsondergang en daarna werd de lange dag afgesloten met welkome nachtrust. 

decoration

18:30 Gepost door Stridje in Reizen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.