07-06-10

Zondag 9 mei 2010

Na een verkwikkende nacht zagen sommige reizigers rond kwart na 7 de zon van tussen de wolken opduiken en konden enkele mooie kiekjes genomen worden.

decoration

Klokslag 8 uur ging de deur van de ontbijtzaal open en werd er weer duchtig binnengespeeld terwijl we opnieuw een mooi tekstje voorgeschoteld kregen. Een uurtje later vond op het terras de briefing plaats : we zouden een deel van de noordkust bezoeken en eindigen in Machico waar de afsluitende feestelijkheden met processie en openluchtmis plaatsvonden ter gelegenheid van de toer die de Madonna van Fatima op het eiland Madeira gemaakt had sedert oktober.

decoration

Een eerste stop werd gehouden in het kleine boerendorpje Boaventura waar een zondagsmis bezig was. Het sobere witte kerkje was overdadig versierd met witte bloemen. Na de mis was er een hartelijk contact met de plaatselijke pastoor en werd er afgesproken voor een afscheidsmis op onze laatste avond. Buiten zagen we een lichte vrachtwagen fungeren als rijdend groenten- en fruitkraam.

Langsheen een zonnige maar ruige kustweg bereikten we onze volgende halte: Ponta Delgada. Volgens de legende spoelde hier in de 15de eeuw het kruis aan van de Goede Heer Jezus (Senhor Bom Jesus). Het werd ondergebracht in een speciaal gebouwde kapel die helaas in 1908 afbrandde. Nu wordt nog steeds een verkoold gedeelte van het kruis als relikwie in de kerk bewaard. De Plechtige Communie was aan de gang in deze overvolle kerk en werd door een aantal van de reizigers bijgewoond terwijl anderen een terrasje opzochten of een toertje door het dorpje maakten en van fraaie uitzichten genoten. Het plafond van de kerk was bont beschilderd met allerlei dieren en andere natuurgerelateerde taferelen.

decoration

Rond 12 uur rolden we een ander pittoresk dorpje binnen, met de naam São Vicente. Daar was in de gelijknamige kerk eveneens de zondagsmis aan de gang met dezelfde priester als in Boaventura.  Dus ook op Madeira dienen priesters meerdere parochies maar gezien het bergachtige landschap verplaatsen ze zich waarschijnlijk niet per fiets zoals bij ons. Ook deze kerk met haar verguld houtsnijwerk en talrijke schilderijen van ondermeer de heilige Vincentius was weelderig met bloemen versierd. Aan de overkant op het terras ging een glaasje Maderawijn of Poncha er vlotjes in want de zon was van de partij.

Het vinden van onze eetgelegenheid in een afgelegen gedeelte van Ponta Delgada had wat voeten in de aarde maar een behulpzame Madeirees sprong in z’n wagen om ons voor te rijden naar hotel Monte Mar Palace waar we rond half 2 aanschoven aan een gesmaakt koud en warm buffet. Ook het dessertenbuffet kon op bijval rekenen. Terwijl de meesten een zonnig terras langs het hotel ontdekt hadden, ondernam pastoor Dirk, de parochianen in België indachtig, als nieuwe receptionist van het hotel, een poging om enkele sfeerbeelden met een tekst door te sturen voor het parochieblad zodat ook de thuisblijvers van de sfeer zouden kunnen proeven. Bij het aanzetten bleek onze zuster Cecile spoorloos opgeslorpt door het hotel maar uiteindelijk dook ze na een tijdje weer op via een Staff Only deur.

Een tocht van anderhalf uur bracht ons net op tijd rond 4 uur in het centrum van Machico waar de voorbereidingen voor de processie en openluchtmis volop aan de gang waren. De straten en huizen waren alom met blauw en wit versierd en voor de kerk werd nog naarstig aan een bloementapijt op sparrengroen gewerkt.

decoration

decoration

In de stadskerk was er nogal wat volk in aanbidding voor het beeld van Onze Lieve Vrouw van Fatima. Buiten de kerk was er een groot gebedsmoment verzorgd door een groep jongeren. ’s Anderendaags zou dit beeld opnieuw naar Fatima vertrekken om ter gelegenheid van het bezoek van de paus aan Portugal op haar feestdag (13 mei) daar aanwezig te zijn. Onze groep had zich op 2 verschillende strategische uitzichtspunten geïnstalleerd om alles goed te kunnen volgen. Terwijl een aantal bedevaarders rondkuierde, hielden andere de plaatsen warm. Aangezien er een massa volk op de been was en iedereen een plaatsje zocht, mocht onze pastoor ook kennismaken met de Madeirese variant van een Spaanse furie die er zelfs de politie wou bijhalen en met haar paraplu danig uithaalde. Gelukkig koos de overige Madeirese bevolking onze kant en kon pastoor Dirk na een omweg toch opnieuw z’n plaats innemen. Geen processie echter zonder een buitje! Een sfeervolle plechtigheid met talrijke gezangen en opgeheven kaarsen viel ons te beurt. Om echter niet in de grote uittocht te zitten besloten we tegen 9 uur de aftocht te blazen. We konden onze ogen niet geloven maar een immens steile bergaf lag voor ons en na wat Portugees aandringen door onze taalkundig onderlegde reizigster Lia was een jongeman voor "wat geld" bereid om ons voor te rijden tot we opnieuw in de goede richting van ons hotel zaten. In de hotelbar werden na aankomst de emoties van de dag weggespoeld.

decoration

18:48 Gepost door Stridje in Reizen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.