16-08-10

Vrijdag 2 juli 2010

Mijn gsm wekt mij om 5 uur omdat ik voor het ontbijt nog eens in rapken een groet wil gaan brengen aan de grot aan ons Lieve Vrouwke.

DSC06633.JPG

Ik wil haar nog een laatste keer bedanken voor de mooie vakantie die ik andermaal mocht doorbrengen, voor het schitterende weer tijdens die periode, om sterkte voor de familie van Rudy, om een goede gezondheid voor al m’n dierbaren en vrienden op het thuisfront en om hopelijk het volgende jaar nog eens te mogen terugkeren.

DSC06906.JPG

 

 

 

Om 6 uur ben ik terug om te ontbijten en tegen half 7 komt de bus ons oppikken. Met een kleine vertraging maar met overwegend leuke herinneringen vertrekken we opnieuw huiswaarts. De vlucht verloopt spoedig en we landen tijdig.

DSC00004.JPG

Op de schermen verschijnt het bericht dat de bagage wat vertraging heeft, iets wat bij tal van reizigers gegrinnik oplevert. Dat treinen, bussen en vliegtuigen vertragingen kunnen hebben, wisten we al maar dat ook bagage nu al de kwotering krijgt van: delayed, dat was nieuw voor ons.

Het afscheid van m’n twee reisgenoten is hartelijk en welgemeend en we hopen elkaar een volgende keer terug te zien. Adrienne wordt opgehaald en zowel Ghislaine als ikzelf nemen de trein huiswaarts, doch met andere bestemmingen. De temperaturen in België zijn drukkend warm en geven zo’n 37° aan. Dan was het ademen in Lourdes bij gelijkaardige temperaturen toch stukken gemakkelijker. In Gent staat mijn moeder mij aan de bushalte op te wachten en ’s avonds volgt er nog een pannenkoekenavond waarbij ook mijn vader aanwezig is. Ik kan er op verhaal komen en terugkijken op een aangename, zonnige en rustgevende vakantie.

22:26 Gepost door Stridje in Reizen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Donderdag 1 juli 2010

Mijn laatste volle dag in Lourdes breekt aan en de zon staat’s ochtends vroeg al uitbundig te stralen. Het belooft een zeer zeer warme dag te worden en effectief, later die dag zou ik een thermometer zien met maar liefst 38°. Pffft en om omver te vallen. Van het thuisfront weet ik dat daar eveneens tropische temperaturen heersen en dat er nog steeds geen druppel regen gevallen is. Nou ja, dan zijn de temperaturen hier mooi meegenomen om alvast te wennen aan thuis. Ik geniet van een laatste rustig uitgebreid ontbijt op een deftig uur want morgen is het weer zeer vroeg uit de veren omwille van het vroege vertrekuur. Ik ga nog eens naar de Nederlandstalige mis en opnieuw zie ik de ouders van m’n collegaatje. Na de mis doe ik er nog een uitgebreid praatje mee terwijl we wat over de heiligdommen slenteren.

DSC09964.JPG

Zo’n babbel doet altijd deugd. Ondertussen probeert iemand mij te bellen en een paar momenten later zal ik via een voice mail vernemen dat een collega waarmee ik veel contact had ervoor gekozen heeft om twee dagen eerder het leven vaarwel te zeggen. Van zo’n bericht moet je natuurlijk wel even gaan zitten om op adem te komen. Nee, Rudy toch niet. Een kort belletje bevestigt dat ik het niet gedroomd heb en de rest van de dag zal ik er over blijven dubben of we op het werk bepaalde signalen misschien niet opgemerkt hebben. Goh, wat is het lastig om met zoveel onopgeloste vragen te blijven rondlopen en daarbij denk ik ook aan z’n onmiddellijke collega’s uit z’n team en z’n ouders waar hij nog bij woonde. ’s Middags bij de lunch heb ik gelukkig een klankbord bij mijn twee tafelgenotes. Na een kort dutje besluit ik op weg te gaan om de Pic du Jer te bezoeken. Da’s één van de twee toppen die langs weerszijden Lourdes flankeren. Het is zo verschrikkelijk warm dat ik onderweg een koele tussenstop maak in de plaatselijke Carrefour en nog wat vijgenconfituur insla voor iemand van het thuisfront. Een beetje afgekoeld kan ik weer op weg.

DSC09974.JPG

Het tandradtreintje brengt me snel naar boven en er zijn ook een aantal mountainbikers in het treintje die vanaf de top een afdaling zullen maken. Omdat het zo stralend weer is, zijn de vergezichten prachtig en weids.

DSC09993.JPG

Gelukkig maar dat er ook een beetje wind zit zodat de hitte niet zo heftig aanvoelt.

DSC09994.JPG

Vanaf het stationnetje is het nog een kleine klim tot de top en eens boven is het volop genieten en rondkijken. Zalig gewoon.

DSC09979.JPG

Het meer van Lourdes zie je mooi liggen en ook de bergen laten zich opnieuw, na een aantal dagen verstoppertje spelen, in vol ornaat aanschouwen.

DSC09986.JPG

Vlinders fladderen dartel om de bloemen heen en het doet deugd om de gedachten weer wat vrij te kunnen maken.

DSC09988.JPG

Bij het afdalen zit het treintje propvol West-Vlamingen uit de omgeving van Kortrijk. Zij keren terug met een bus naar hun hotel dat zich naast het mijne bevindt, maar toch ben ik voet wel sneller terug. Bij deze hete temperaturen bezoek ik nog eens de lekker koele ondergrondse basiliek. Aangezien deze vol hangt met afbeeldingen van heiligen en zalig verklaarden, neem ik er een paar foto’s van zij die op mijn eerdere reizen al eens een rol speelden : Maximiliaan Kolbe, Franciscus van Assisi, O.L.Vr van Cszestochowa en Karl von Habsburg. DSC09997.JPG

DSC09998.JPGDSC00001.JPG

Ons laatste avondmaal smaakt ons goed en een laatste keertje ga ik naar de kaarsjesprocessie.

DSC00003.JPG

Ik mag er de Weesgegroeten voorlezen en ik draag ze in gedachten speciaal op aan Rudy. Aan de begeleider der Nederlandstaligen vraag ik om hem ’s anderendaags ook nog eens te willen gedenken tijdens de mis, ook al zal ik er zelf niet meer kunnen bij zijn. Eens terug in het hotel is het tijd om de valies opnieuw te vullen voor de terugreis en onder de wol te kruipen, hoewel wol met die temperaturen niet letterlijk te nemen is …

 

 

22:20 Gepost door Stridje in Reizen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Woensdag 30 juni 2010

De tijd begint serieus te korten en vrijdag zal ik weer thuis zijn. Maar da’s nog te vroeg om nu al aan te denken. Na de mis der Nederlandstaligen zag ik de ouders van een collegaatje van mijn werk. Een paar jaar geleden was ik hen hier ook al eens tegen het lijf gelopen. Het was een hartelijk weerzien. Aan de grot vertoefde ik een tijdje en kreeg daarbij de plaats in het oog waar Bernadetje in 1858 geknield zat.

DSC09938.JPG
 

 

Aangezien er in de Basilique du Rosaire schitterend opgekuiste mozaïeken hangen van de verschillende mysteries nam ik daar een foto van het blijde mysterie van de geboorte van Jezus. Misschien komt dit later nog eens van pas voor één of andere Kerstimpressie.

DSC09941.JPG

Blijkbaar waren de solden vandaag al begonnen in Frankrijk en dat was te merken in de winkels in de bovenstad. Er heerste een drukte van jewelste dus vluchtte ik maar weer terug naar de benedenstad. Voor onze maaltijden zitten we met ons drietjes aan een tafel aan het venster en hebben we een schitterend uitzicht op de Gave, de bergen en de Pic du Jer. De topjes van de bergen waren nog steeds niet te zien vandaag maar dit betekende geenszins dat het in Lourdes slecht weer was, verre van.

DSC09926.JPG

In de namiddag was het rusten, lezen en zonnen op het dakterras. Ook Ghislaine kwam er bij zitten en we hebben gezellig kunnen bijkletsen over van alles en nog wat. Tegen 5 uur ging ik nog eens richting Sacramentsprocessie. Weerom waren er heel veel Ieren van de partij en aan de sliert van zieken leek maar geen einde te komen deze keer. DSC09948.JPGDSC09950.JPGEén ding is zeker : hier vinden ze de kracht om toch verder te willen gaan en door te zetten. En voor de gezonde mensen geldt wellicht dat zij dankbaar en gelouterd terugkeren omdat zij er zo veel beter aan toe zijn met één of ander klein kwaaltje dan diegenen die daar vertoeven met al hun leed en pijn. Het uitgebreide avondmaal in gezelschap smaakt en er wordt weer heel wat afgelachen. Onze Zeeuwse dame begint al een paar woordjes Frans op te steken maar ’t zal toch nooit een vlot en vloeiend gesprek zijn mocht er niet vertaald worden.

 

 

Tijdens de kaarsjesprocessie was er een klein meisje dat begeleid door een gitaar een schitterend lied bracht. Dat was toch een kippenvelmoment.

 

 

20:29 Gepost door Stridje in Reizen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

15-08-10

Dinsdag 29 juni 2010

Uitslapen tot rond een uur of kwart voor 8: wat een hemelsbreed verschil met het normale uur van opstaan tijdens de werkdagen (4.45). Het ontbijt in het hotel is voor een goeie eter ruimschoots voldoende om het tot ’s middags te kunnen trekken. Tegen half 10 stond weer de Nederlandstalige mis op het programma. Aangezien maan- en vrijdagen typische aankomst- en vertrekdagen zijn voor de Vlamingen, zat er vandaag beduidend veel meer volk in de kapel. Tevens waren er 2 seminaristen aanwezig uit het bisdom Roermond die vanaf volgende maandag de honneurs zouden waarnemen in de begeleiding van de Nederlandstalige bedevaarders. De ene was afkomstig van Keulen, de andere van Vietnam, echte Nederlanders dus Lachen

.

DSC09919.JPG

 Na de dienst nam ik het busje naar Cité Saint Pierre, waar ik een paar jaar eerder al eens geweest was. Voor wie niet weet wat Cité Saint Pierre is : het is een onthaalcentrum dat aan bedevaarders met beperkte financiële middelen de kans wil geven ook op bedevaart te komen. Ook mensen in spirituele en morele nood kunnen er terecht. Het werd opgericht in 1955 door Monseigneur Jean Rodhain en draait op honderden vrijwilligers die er jaarlijks een aantal weken doorbrengen met de opvang en het verzorgen van deze specifieke bedevaarders. Wat je er zo allemaal kan zien ? Er staat een replica van de schapenstal uit Bartrès waar Bernadetje voor haar voedster de schapen hoedde en die dienst doet als kapel. Er is een groen amfitheater waar openluchtmissen kunnen gehouden worden.

DSC09924.JPG

Je kan er ook het kruis bewonderen dat er geplaatst werd door overlevende krijgsgevangenen uit dankbaarheid. Verder kan je er ook een blik werpen op de eenvoudige verblijven en de refter waar de maaltijden genuttigd worden. Na het bezoek ging ik te voet terug naar het centrum van Lourdes, amper een kwartiertje stappen. Het middagmaal verliep weer in het gebruikelijke gezelschap en er werd heel wat afgelachen omdat de taalstrubbelingen en het vermeende (mis)verstaan soms op de lachspieren werkten. Het obligate dutje deed weer deugd en het vertoeven op het dakterras leverde wolkige beeldjes boven de bergen op.

Om de sacramentsprocessie van die dag eens vanuit een andere gezichtshoek te bekijken nam ik stelling in op het hellend vlak om ze vanaf de overkant van de Gave de Pau te zien aankomen.

DSC09935.JPG

Ondertussen was er een grote delegatie van Ieren in Lourdes aangekomen en deze keer hadden zij het voortouw mogen nemen in deze processie. Wat er zo speciaal is in Lourdes is dat er nogal wat in het Latijn wordt afgezongen. Jammer genoeg ben ik van een te jonge generatie die deze gezangen niet meer automatisch geleerd heeft maar de techniek in de ondergrondse Pius X basiliek zorgt ervoor dat er perfect kan meegezongen worden via de ondertiteling op de rondom uitrollende videoschermen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Na nog wat rondgestruind te hebben in de boekhandel en hier en daar toch een souverniertje gekocht te hebben voor het thuisfront ging het richting hotel voor het avondmaal. Deze keer schotelde het menu ons het volgende voor : tomatensoep zonder ballekens, kaastaart, zalmforel met gestoomde aardappelen en vichywortelen, een kaasbordje en ijs (dat ik aan mij liet voorbij gaan). Uit volle borst zong ik weer mee tijdens de kaarsjesprocessie en ook het voorlezen tijdens de rozenkrans vlotte goed. ’t Is telkens weer leuk om dezelfde gezichten van de vorige dagen terug te zien. De Polen komen ook steeds massaler naar Lourdes afgezakt en ook Tamils zie je telkens weer opduiken.

DSC09908.JPG
 

Zelfs delegaties uit Oekraïene zijn van de partij. Na afloop liep ik Ghislaine nog tegen het lijf en samen dronken we nog iets op een terrasje. Dat Spanje die avond z’n match gewonnen had op het WK en doorging naar de volgende ronde was overduidelijk in de straten van Lourdes : auto’s toerden toeterend door de stad en Spaanse vlaggen die overdag gebruikt werden tijdens de processies werden nu langs alle kanten rondgedragen en -gereden. Viva España !

 

 

 

22:22 Gepost door Stridje in Reizen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Maandag 28 juni 2010

Normaal gezien zou ik vandaag graag eens een fiets gehuurd hebben om tot in Cauterets te fietsen via een voormalig treintraject, maar aangezien de wolken boven het gebergte bleven plakken, riskeerde ik mij dat niet. Dan maar veilig opnieuw in een droog en warm Lourdes gebleven. In de kapel Maximiliaan Kolbe om half 10 nog maar eens de mis der Nederlandstaligen bijgewoond en daarna de verschillende boven elkaar liggende kerken bezocht : onderaan is er de Basilique du Rosaire, in het midden de crypte en bovenaan de kerk van de Onbevlekte Ontvangenis. DSC09889.JPGAansluitend een toertje gedaan langs de bronnen, de grot, de kaarsen, de baden en de Gave en zo terug via de overkant langs de Weg van het Water om tegen het middagmaal in het hotel te zijn. Vakantie is toch leuk als je ook eens een middagdutje kan doen, iets wat in gewone werkweken helemaal niet kan. In de namiddag besloot ik een bezoekje te brengen aan het kerkhof in de bovenstad van Lourdes waar een hele boel familieleden van Bernadette Soubirous samen begraven liggen. DSC09891.JPGVia het Cachot en het kasteel van Lourdes ben ik op m’n wandel naar de andere kant van de heiligdommen afgezakt. Rond het Bretoens kruis stonden heel wat kruisen van verschillende bedevaartgroepen geplant, dat allemaal in het kader van het jaarthema (Met Bernadette het kruisteken maken). DSC09893.JPGNa al die jaren was er voor mij nog een nieuw te bezoeken punt: de kapel van Carmel. Die was te bereiken langs een weg achter de Bernadettekerk. Grappig zicht op weg naar daar : daar zat een priester biddend te genieten van de volle zon, met z’n bovenhemd naast zich Lachen. Het kleine hekje om de heiligdommen via de weide te verlaten was gemakkelijk te vinden en toen ik bijna de hoop opgaf om de kapel te vinden stond daar een poort wagenwijd open. DSC09899.JPGBij het betreden van de kapel van de Carmel sloeg een overweldigende geur van lelies mij om de neus.  Twee zusters zaten er in stille aanbidding. Het uitzicht vanaf de trappen van de kapel over de heiligdommen was eens iets anders. Via de boekhandel waar ik eens rondsnuisterde, ging ik terug naar het hotel voor het avondmaal. Verhalen met de tafelgenotes werden uitgewisseld en het uitgebreide diner smaakte zeer. Onze Zeeuwse Adrienne was uitermate in haar nopjes want Nederland ging door naar de volgende ronde. Aangezien ik vanaf vanavond wou meezingen en voorlezen tijdens de kaarsjesprocessie ging ik tegen 20.30 uur naar de plaatsen voor het portaal van Rozenkransbasiliek. Onder leiding van de dirigent vond een kleine repetitie plaats.

 

 

Sevilla was alom vertegenwoordigd tijdens de processie en bracht tussen de mysteries door zelfs een ode aan Maria met een solozangeres. Na afloop zong hun aanwezige koorgroep nog enkele hommages aan Maria.

 

 

DSC09910.JPG

Begeleid door een aantal gitaren, dansten een aantal señoras en caballeros een paar sevillanas, en dat allemaal voor de ogen van hun aanwezige bisschop die duchtig op de maat meeklapte. Ambiance.

DSC09913.JPG

De mensenstroom volgend richting hotel viel het andermaal op dat de terrasjes daar elke avond toch gouden zaken doen, tot een stuk in de nacht.

20:27 Gepost door Stridje in Reizen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Zondag 27 juni 2010

Zondag is traditioneel dag van de internationale mis in de ondergrondse basiliek. Vroeg opstaan is dan de boodschap wil je een zitplaats hebben, maar daarvoor was ik helaas te laat. Dan maar twee uren rechtgestaan. DSC09847.JPG’t Blijft een indrukwekkend spektakel met die ganse sliert priesters en talloze vlaggen van her en der ter wereld. Bij het begin wordt er immers in de 6 gangbare talen een welkomstwoord gesproken tot de verschillende groepen die aanwezig zijn van overal ter wereld. Met gepaste fierheid volgt er dan een defilé van de vaandeldragers van de verschillende aanwezige groepen. Via beeldschermen kan iedereen de ganse dienst volgen met de nodige ondertitelingen. Professionalisme ten top heet dat. Na deze dienst kocht ik enkele kaarsen omwille van de intenties die ik meegekregen had van kennissen en vrienden van het thuisfront en ging deze, na een passage door de grot der verschijningen en een groet aan ons Lieve Vrouwke, branden. DSC09853.JPGVoilà zie, deze kaars zet mijn gebed verder, zelfs in het Nederlands. Die middag was ik een beetje later aan tafel maar de hoofdgerecht deed denken aan het thuisfront : kip met frietjes, lekkerrrrrrrrrrr. DSC09855.JPGDe temperaturen zaten beter die dag, zo rond de 25 graden maar boven het gebergte hingen pakken wolken, iets wat je vanaf het terras op het dak van m’n hotel heel mooi kon waarnemen. Een rustnamiddag op dit terras, met een goed boek, waarbij ik ook de kaartjes voor het thuisfront klaarstoomde, deed deugd.

 

Bij de sacramentsprocessie hadden Murcia en Cuenca deze keer de leiding.

DSC09861.JPG

Oh ja, ieder jaar is er ook een thema waarrond gebeden en gewerkt wordt in Lourdes. Dit jaar is dat : met Bernadette het kruisteken maken.

DSC09871.JPG

Bij het buitenkomen van de ondergrondse basiliek stootte ik op de reusachtige kaars die de bedevaarders uit Sevilla met hun groep aangekocht hadden en naar de grot zouden dragen om te laten branden. Van een mastadont gesproken, maar zo staan er nog een aantal hoor. DSC09876.JPGNa het avondmaal en de traditionele kaarsjesprocessie liep ik Ghislaine nog tegen het lijf en nam ik van haar een foto aan de Gekroonde Lieve Vrouw. DSC09881.JPG

 

Vlak voor het binnengaan van ons hotel liepen we een deel van de groep van Sevilla tegen het lijf die er een avondje verkleedanimatie met hun zieken opzitten hadden en de gitaren en gezangen galmden alom.

DSC09886.JPG

 

Je moet niet denken dat er in Lourdes geen ambiance kan gemaakt worden en dat iedereen daar een ganse tijd bloedserieus rondloopt met uitgestreken gezichten, helemaal niet. Waarom zou ik er anders ieder jaar weer naartoe getrokken worden alsof er een onzichtbare magneet aanwezig is.Lachen

 

 

18:19 Gepost door Stridje in Reizen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Zaterdag 26 juni 2010

Na het lekkere ontbijt ging ik op weg om eens in de bovenstad van Lourdes op verkenning te gaan. Ik kon me niet houden om eerst m’n hoofd eens binnen te steken in het fabriekje waar ze tal van heiligenbeelden maken en met de hand beschilderen. DSC09759.JPGEr is daar immers een permanente tentoonstelling van heiligenbeelden – kijk maar. In de bovenstad, nabij het casino, waren er, omwille van de kermis, tal van vliegers uitgestald wat een grappig, kleurrijk en klepperend spektakel opleverde. DSC09763.JPG

Via het poortje waarlangs Bernadetje indertijd richting pastorij ging om op vraag van ons Lieve Vrouwke aan de pastoor te vragen om een kapel te bouwen aan de Gave, ging ik richting parochiekerk waar Bernadetje gedoopt werd. DSC09769.JPGOnderweg terug naar het hotel zag ik een thermometer de gezegende temperatuur van 38 graden aangeven. Sjonge, dat beloofde voor de uitstap die in de namiddag gepland was. Het middagmaal was opnieuw zeer copieus en lekker.

Deze keer stond er nadien geen dutje op het programma maar wel een uitstap richting bergen. Goh, wat zijn de Pyreneeën toch een mooi en groen gebergte. Ik heb ze trouwens veel liever dan de Alpen, maar ieder z’n smaak natuurlijk. DSC09796.JPGPrachtige vergezichten waren ons gegund maar in de verte zagen we ook de wolken samenpakken – afwachten maar, een regenjasje hoort tot m’n standaard uitrusting bij uitstappen richting bergen. Op 1474 m hielden we halt voor een klein uurtje op de Col du Soulor, één van de cols die nogal dikwijls beklommen wordt tijdens de Tour de France. DSC09807.JPGTrouwens, de Col de l’Aubisque, die daar vlak naast ligt, was afgesloten omdat ze, ter voorbereiding van een passage tijdens de Tour de France, het wegdek aan het bijwerken waren.

Aansluitend ging het richting Lac d’Estaing dat ik op al die jaren dat ik Lourdes al bezocht heb nog nooit gezien had. Het meer lag mooi ingebed tussen de bergen en gaf tal van wandelmogelijkheden. Helaas voor velen viel er toen een buitje uit het dikke wolkenpak maar zoals reeds gezegd, een regenjasje is standaard en kwam dus goed van pas. De bui weerhield mij er niet van om de omgeving te verkennen en enkele wandelmogelijkheden te proberen. De eerste poging werd mij echter geblokkeerd door enkele paarden op de weg die mij tot terugkeren noopten. ’t Zijn en blijven dieren die in het wild leven en dus keerde ik maar liever op m’n passen terug en nam dan maar een andere wandelweg. DSC09820.JPGDie gaf me mooie uitzichten en de bui dreef ook snel weg. Temperaturen draaiden daar rond de 22 graden, groot contrast met die middag in Lourdes. Rond een uur of 5 ging het opnieuw richting hotel waar we tegen 7 uur opnieuw de benen onder tafel konden steken. Bij het afstappen van de bus sloeg de hitte die in Lourdes hing ons opnieuw in het gezicht. Na een kleine opfrissing staken we opnieuw de beentjes onder tafel.

 

Na het eten zelfde ritueel, richting heiligdommen voor het bekijken van de kaarsjesprocessie, nu onder leiding van Spanjaarden van Cuenca. DSC09826.JPGJa, de periode dat ik daar vertoefde, was er een ware invasie van het Iberisch schiereiland. DSC09840.JPGWeerom stralende zon en zeer veel volk op de been. Een verkwikkende en diepe slaap was de afsluiter van een mooie dag.

18:03 Gepost door Stridje in Reizen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Vrijdag 25 juni 2010

DSC09697.JPG

Naar jaarlijkse gewoonte stond er weer eens een tripje naar Lourdes op m’n programma.

Voor het krieken van de dag werd ik thuis opgehaald door mijn reisbureau en na een klein uurtje op Zaventem netjes gedeponeerd. Ik was in blijde afwachting van twee dames die ik tijdens vorige reizen leren kennen heb en waarvan ik wist dat ze ook dit jaar gedurende dezelfde periode in hetzelfde hotel zouden vertoeven. Adrienne, onze half Nederlandse (eigenlijk Zeeuwse) half Belgische vriendin kwam er als eerste door, Ghislaine, onze Waalse een tijdje later. Het weerzien was fijn en er was veel bij te praten na al die tijd. Er werd ook gedurig vertaald van Nederlands naar Frans en omgekeerd. Met een kleine vertraging vertrok het vliegtuig richting Tarbes maar het haalde z’n vertraging ruimschoots in. De bagage kwam in Tarbes zeer snel de loopband opgedraaid en we konden met 2 bussen ook snel naar het hotel vertrekken. Aangezien Adrienne nogal wat bagage en toebehoren mee had, dachten we dat zij in een taxi gestopt was en reeds vertrokken was richting hotel. Onthaal en inchecken in Hotel Best Western Christina verliepen van een leien dakje en ik kreeg de kamer van altijd. Toen ik echter, na het uitpakken, het hotel wou verlaten om de Nederlandstalige mis te gaan bijwonen in de kapel Maximiliaan Kolbe, stond Adrienne pas aan de receptie. Zij was niet, zoals gedacht, in een taxi gestopt maar was, op aanraden van de Jetair hostess, in de luchthaven teruggekeerd om een klacht te formuleren m.b.t. een verloren voorwerp. De hostess was dit aansluitend vergeten omdat ze geen aanwezigheden opgenomen had in de bussen en had de bussen zonder ons Adrienne laten vertrekken. De Franse taal niet machtig is Adrienne er dan toch in geslaagd om een taxi naar het hotel te nemen; van een afknapper gesproken om een vakantie te beginnen.

De zon was al volop van de partij en het beloofde een zeer warme dag te worden, zoals die in Lourdes nogal dikwijls kunnen voorkomen.  Na de mis in de kapel ging het richting Hotel Alba voor een verwelkoming in het Nederlands door de Jetair hostess. Wat een verschil met de hostess van twee jaar geleden die vol vuur over Lourdes en ons Lieve Vrouwke kon spreken ! Voor de huidige hostess telde enkel het feit om bussen vol te krijgen voor excursies, mensen die er voor een eerste keer kwamen, zaten er was beduusd bij want er werd geen uitleg gegeven over de verschillende uitstappen, diensten, processies, en ze werden met een pover plannetje en een lijstje van excursies zonder inhoud op pad gestuurd. Nu ja, ons niet gelaten, we kenden Lourdes al zoals onze broekzak.DSC09967.JPG

Tegen 12 uur konden we aan tafel aanschuiven en van het hotel uit hadden ze ons alle drie samen aan één tafel geplaatst : gezellig want zo konden we veel bijkletsen in twee landstalen. Nicolas, onze supergedienstige garçon, was ook weer van de partij en ook hij was blij ons terug te zien.  Na het lekkere eten (voorgerechtje, hoofdgerecht en dessertje) trok ik naar m’n kamer voor een welverdiend tukje. Tegen 14.30 uur stond ik paraat aan de gekroonde Lieve Vrouw om een tochtje mee te doen met Marc, de begeleider van de Nederlandstaligen. Aangezien we, omwille van de extreem warme temperaturen, maar met weinigen opgedaagd waren, kregen we een exclusieve mini tour. DSC06616.JPGEerst ging het naar het gele vierkantje over de brug van de Gave vanwaar Bernadetje de laatste verschijning kon volgen. Aansluitend gingen we binnen in de Accueil Jean Paul II naar het dakterras vanwaar je een schitterend uitzicht hebt naar de heiligdommen. In de transitruimte voor de zieken hangen ook de foto’s van de evolutie van de gebouwen van de heiligdommen door de jaren heen. Voorbij de Bernadettekerk werd onze aandacht getrokken door een olijfboom en marmeren beeld van de hand van Maria de Faykod. Het kwam er uit dankbaarheid van Istvàn Regöczi aan het volk van België dat hem in moeilijke communistische tijden in Hongarije in de jaren ’20 en ’30 opving en hem ertoe aanzette om voor priester te studeren. DSC09704.JPGWe volgden ook nog de nieuwe kruisweg voor de zieken, ook allemaal schitterende beelden van de hand Maria de Faykod. Het effect van het spierwitte marmer tegen een staalblauwe hemel was oogverblindend.

DSC09708.JPG

DSC09710.JPGNa deze rondleiding was het tijd voor een verfrissing op één van de vele terrasjes in de straatjes rond de heiligdommen, keuze te over hoor. Tegen 17 uur begon de Sacramentsprocessie op de esplanade, deze keer waren het voornamelijk deelnemers van Girona, Noord-Spanje. Gelukkig maar dat de ondergrondse basiliek een beetje koelte bood bij deze helse temperaturen van halverwege de 30 graden. Om 7 uur werd er weer aan tafel aangeschoven: een groentenroomsoep werd gevolgd door een pizza royale, heerlijke hoki met bloemkoolgratin werd bekroond met een bordje kaas en afgewerkt met appeltaart. Ja, van eten en logement mag er in hotel Christina echt niet geklaagd worden. Daarom keer ik er ook elk jaar terug. M’n tafelgenotes hadden erg de babbel in die avond en het vroege opstaan eerder die dag liet zich bij hen nog helemaal niet voelen. Bij de hostess die langs kwam schreven Ghislaine zich nog in om ’s anderdaags mee op uitstap te gaan richting Col du Soulor en Lac d’Estaing. Om de calorieën eraf te krijgen stapte ik via de trappen richting heiligdommen omdat ik de kaarsjesprocessie van die avond wou bekijken vanaf de hellende vlakken om enkele foto’s te kunnen nemen. Aangezien je in Lourdes nooit weet of er niet eens een klaterend onweer zal losbarsten ’s avonds wou ik elk droog moment zo veel mogelijk benutten.

DSC09739.JPG

Weerom waren het Spanjaarden, deze keer uit Barcelona, die de leiding hadden. Er was heel veel volk op de been maar het weer was dan ook subliem. De terrasjes zaten overvol na afloop van de processie en op de esplanade kon ik met de avondverlichting nog enkele mooie foto’s nemen van zowel de bovenste kerk als van de voorkant van de Basilique du Rosaire. DSC09745.JPGDSC09750.JPG

DSC09752.JPG

 

Eens terug in het hotel duurde het geen 5 minuten voor ik in een diepe deugddoende slaap viel. 

 

 

 

 

 

 

 

17:49 Gepost door Stridje in Reizen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |