22-10-10

Donderdag 30 september 2010

Helaas komt aan alle mooie liedjes een einde en zo ook aan ons schitterend blitzbezoek aan het eiland Lanzarote. Om 8 uur stipt gingen we met z’n allen ontbijten nadat de koffers al in de wagens geladen waren. Het uitchecken ging even stroef als het inchecken 5 dagen eerder wat toch voor enig zenuwachtig over-en-weer-geloop en gesakker zorgde bij één van onze reisleiders. Maar toch konden we mooi op tijd tegen half 9 richting luchthaven vertrekken. De bagage en reizigers werden aan de vertrekhal gedeponeerd en de chauffeurs gingen de wagens in de ondergrondse garage afleveren. Het inchecken en passeren van de veiligheid verliep bijzonder vlot. In afwachting van de komst van het vliegtuig werd nog een koffie gedronken en was er zelfs nog tijd om wat te kaarten. ) en konden toch met overgewicht aan boord gaan. Het geharrewar kon ons echter niet meer deren, de vakantie was schitterend geweest, we hadden ons kunnen koesteren in de zon alvorens de koude winter bij ons tegemoet te treden en we keerden met vele mooie herinneringen in onze gedachten huiswaarts.

DSC01095.JPG

De assistentie van de luchthaven besteedde veel zorg aan onze reizigster in de rolstoel en zij werd keurig over-en-weer gereden. Onze reisleider had zich echter een klein beetje miskeken op de gate van vertrek (Brussel is niet Charleroi en omgekeerd) en daardoor vond er nog een kleine volksverhuizing plaats van de ene kant van de vertrekhal naar de andere kant. Toen we dachten allemaal mooi en rustig aan boord te gaan, kwam de aap echter uit de mouw. Het venijn zat immers in het staartje. Vlak voordat de reizigers de slurf naar het vliegtuig mochten instappen werd de handbagage nog letterlijk gewikt en gewogen door ocharme 2 personen en was de chaos enorm. Vele reizigers (niet zozeer van onze groep) moesten bijbetalen en hadden niet genoeg cash meer op zak, bagage werd nog naar het grote kofferruim gestuurd en gelukkig ontsnapten sommigen aan de aandacht (nietwaar Simonne Lachen

DSC01104.JPG

Na een veilige vlucht van ongeveer 4 uur landden we in Charleroi. De assistentie stond opnieuw paraat voor de opvang. De chauffeur die ons ophaalde, verstond geen woord Nederlands of Frans en slechts een klein beetje Engels (het was een Let) maar reed ons wel veilig en behouden naar de kerk van het Heilig Hart waar we rond 5 uur aankwamen. In de bus sprak Dirk ook nog een dankgebed uit en werd er rondgegaan met z’n hoed voor de chauffeur.

DSC01111.JPG

In Sint-Amandsberg vonden we dan uiteindelijk toch een minuutje tijd om de zo zeer verlangde groepsfoto te nemen.

 

DSC01113.JPG

Bedankt medereizigers voor het bijdragen aan de gezellige sfeer en ambiance tijdens de reis, bedankt ook om steun te geven aan de minder fortuinlijke reizigers die eens door de knieën durfden te gaan.

Bedankt aan de gevallen engelen om zo welgezind te blijven genieten van de reis en om zo moedig de pijntjes verbeten te hebben.

Bedankt chauffeurs voor de veilige en behouden ritten doorheen het maanlandschap met heel af en toe eens een bergachtige klim of afdaling, dit met een knipoogje naar de man met de hoogtevrees.

Bedankt Lia om het contact met de plaatselijke pastoor geregeld te hebben zodat we in Teguise de mis konden vieren.

Bedankt Manu voor de assistentie naar het hospitaal en het verder oplappen en opvolgen van de beweeglijkheid.

Bedankt engelbewaarders om onze mensen behoed te hebben voor groter onheil tijdens de valpartijen.

Bedankt pastoor Dirk en reisleider Robbie om ons nog een subliem tussendoorreisje voorgeschoteld te hebben dat ons voldoende opgewarmd heeft om de koude winter door te komen en waar we nog lang zullen op terugblikken. Geloof ons maar, we kijken nu al volop uit naar wat het volgende jaar ons brengen zal.

22:36 Gepost door Stridje in Reizen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.