22-10-10

Zondag 26 september 2010

Om 4 uur ’s ochtends vertrok aan de kerk van het Heilig Hart een bus met 20 welgezinde parochianen richting Charleroi om zo een zonnige rustvakantie op Lanzarote tegemoet te vliegen. Deze keer had iedereen z’n identiteitskaart mee en ook het reizen met enkel en alleen één stuk handbagage gaf geen problemen qua gewicht en grootte, toch niet in het doorgaan. We hadden immers een grondige briefing gekregen vooraf over wat mocht en wat niet. Een uitloper van een staking van het Franse verkeerswezen en luchtruim gaf echter nog wat vertragingen maar na een goed half uur wachten mocht ons vliegtuig dan toch de reis aanvatten richting zonnig zuiden. De 4 uren van het traject werden gevuld met slapen, praten, suffen, lezen of wat rondwandelen en het toilet verkennen.

DSC00561.JPGDSC00560.JPG

Caleta de Famara, één van de langste stranden van Lanzarote. Vanaf het strand hadden we zicht op hoge rotsen en het was er ronduit schitterend. Aangezien de Atlantische Oceaan er danig op inbeukt, is het ook bijzonder geliefd bij surfers.

Bij onze aankomst lag Lanzarote er stralend bij en de temperaturen verschilden dag en nacht met het thuisfront, waar bij velen de verwarming was opgezet de laatste dagen. Zonder enig administratief probleem kregen we 4 ruime wagens ter beschikking en zo konden we al snel richting Teguise rijden. Onze kopman was in het begin een beetje het noorden kwijt of was het de warmte die hem al parten speelde, maar uiteindelijk kwamen we na een paar ommetjes toch op een indrukwekkende markt in de voormalige hoofdstad Teguise terecht. Alle straten waren afgezet en de parkings stonden vol wagens. De kraampjes gaven een bont allegaartje van alle mogelijke artikelen en iedereen van het gezelschap was danig in z’n nopjes. De eerste souvenirs werden al gauw aangeschaft voor zij die nog gewicht over hadden in hun bagage en ook zonnebrillen en zonnemelk gingen vlotjes over de toog her en der.

DSC00570.JPGDSC00573.JPG

Rond half drie plaatselijke tijd - we hadden onze uurwerken een uurtje teruggedraaid - ging het richting

DSC00579.JPG

Er werd wat gewandeld, een aantal waagden zich met de voeten in het water om pootje te baden en er werd tussendoor ook een licht middagmaal genuttigd. Om half 5 reden we terug richting Teguise. Lia, één van onze medereizigsters, had op voorhand contact kunnen leggen met Antonio, de plaatselijke pastoor, die onmiddellijk bereid was om onze groep een dienst te laten houden. De markt was ondertussen volledig opgeruimd en we konden nu tot dicht bij de kerk van Onze-Lieve-Vrouw van Guadalupe rijden waar Dirk ons om 17 uur voorging, bijgestaan door Manu.

DSC00599.JPG

De kerk was binnenin heel helder en wit en bovendien rijkelijk voorzien van beelden.

 

DSC00602.JPG

We zagen er ook een Dormitio Mariae, onze Lieve Vrouw is immers niet gestorven maar slechts ingeslapen.

DSC00604.JPG

Een klein uurtje later ging het richting hotel. We reden door een opmerkelijk landschap dat zich in allerlei kleuren liet aanschouwen: gaande van zwart tot grijs, over paars, naar rood en bruin. Dat hadden velen onder ons nog nooit gezien. Onderweg reden we ook door het wijngebied La Geria waar we een korte stop inlasten. Hier wordt er gebruik gemaakt van een techniek die “dryfarming” heet: er wordt daarbij een kuil gemaakt met een laagje lavagruis. DSC00612.JPGDit neemt het vocht op van uit de lucht en geeft het weer af aan de plant. Op die manier krijgt de plant toch voldoende water en door de kuil staat de plant beschut tegen de soms felle wind. Hogere planten zoals druivenranken krijgen als extraatje een muurtje om zich heen. Dit geheel van planten, muurtjes en zwart lavazand gaf ons een magnifiek zicht en er werd dan ook danig gefotografeerd. DSC00609.JPGDe strooien hoed van één van onze chauffeurs waaide met een schwung op de baan en werd zowaar 3 maal overreden. Hij kon toch nog zonder verdere ongelukken gerecupereerd en gedragen worden. Ondertussen maakten zij die sandalen droegen ook kennis met het grove lavagruis dat langs alle kanten het schoeisel binnenliep.

 

 

 

 

Rond half zeven bereikten we in Playa Blanca ons hotel. Het inchecken verliep een beetje stroever dan verwacht maar tegen 7 uur had iedereen z’n ruime kamer ingenomen.

DSC00625.JPG

In afwachting van het avondmaal om 8 uur werd er een korte verkenning ondernomen van het hotelterrein en de wandelpromenade bij een ondergaande zon. In het restaurant wachtte ons een meer dan uitbundig en uitgebreid buffet waaruit het moeilijk kiezen was: soep, koud buffet, warm buffet, kaasbuffet, desserten met hopen, veel te veel om op te noemen. Onze groep genoot met volle teugen en aangezien de dag vroeg begonnen was, ging iedereen kort na het eten naar bed.

20:30 Gepost door Stridje in Reizen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.